کدام گفتگوها از مغز استفاده می‌کنند و از کجا بفهمید دستیار آن را خوانده است
مغز فقط در گفتگوهایی کار می‌کند که به آن‌ها وصل شده باشد؛ هر گفتگوی تازه بدون مغز شروع می‌شود. چطور مغزی را به گفتگو وصل کنید، کدام مدل‌ها آن را می‌خوانند و از کجا بفهمید دستیار در آن جستجو کرده است.
وقتی گفتگوی تازه چیزی یادش نیست
در یک گفتگو چیزی را در مغز ذخیره کردید، گفتگوی تازه‌ای باز کردید، درباره‌اش پرسیدید و دستیار خبر نداشت. مغز فقط در گفتگوهایی کار می‌کند که به آن‌ها وصل شده باشد. هیچ فضای کاری، پوشه یا شخصی مغز پیش‌فرض ندارد؛ هر گفتگوی تازه بدون مغز شروع می‌شود.
برای اینکه ببینید گفتگویی مغز دارد یا نه، به نشان مغز میان کنترل‌های کادر پیام نگاه کنید. در گفتگوی تازه، کنار یک دایره‌ی کوچک خط‌چین نوشته «بدون حافظه»؛ روی صفحه‌ی باریک فقط همان دایره را می‌بینید.
وصل کردن مغز
روی نشان بزنید. پنلی با عنوان «مغز این گفتگو را انتخاب کنید» باز می‌شود که اول «بدون حافظه» را نشان می‌دهد و بعد همه‌ی مغزهای فضای کاری فعلی را، هر کدام با تعداد خاطره‌ها و توضیحش.
هر عضو فضای کاری می‌تواند مغزی را وصل کند، عوض کند یا بردارد. مالک و ادمین‌ها پایین پنل «مغز جدید» را هم می‌بینند. دکمه‌ی «ساخت مغز» در فرم آن، مغز را می‌سازد و برای همین گفتگو انتخابش می‌کند.
اگر فضای کاری هنوز مغزی ندارد، پنل به‌جای فهرست می‌گوید «اولین مغزت رو بساز». دکمه‌ی «ساخت مغز» آن فقط برای مالک و ادمین‌هاست؛ عضو باید از یکی از آن‌ها بخواهد.
ساختن مغز به پلنی نیاز دارد که مغز داشته باشد و هنوز به سقف تعداد مغزهایش نرسیده باشد. وقتی فضای کاری روی «اعتبار مالک» است، پلن مالک ملاک است و با «اعتبار فردی» پلن خودتان. وقتی پلن اجازه ندهد، «مغز جدید» پنجره‌ی «نیاز به ارتقای پلن» را باز می‌کند که یا می‌گوید «مغز در پلن شما نیست.» یا سقف فضای کاری را می‌گوید.
در گفتگوی تازه
پیش از اولین پیامتان مغز را انتخاب کنید؛ با فرستادن همان پیام، مغز وصل می‌شود. درست بعد از ارسال، نشان تا ساخته شدن گفتگو کم‌رنگ می‌شود و زیرش نوشته می‌شود «منتظر ساخته شدن گفتگو…». اگر پیش از ارسال صفحه را دوباره بارگذاری کنید، انتخابتان از بین می‌رود.
در گفتگویی که از قبل پیام دارد
نشان تا وقتی نویکا تغییر را ذخیره کند می‌چرخد و دکمه‌ی ارسال تا آن موقع خاکستری می‌ماند. اگر در همان لحظه روی صفحه‌کلید فیزیکی Enter بزنید، پیامی می‌گوید «پیوست مغز هنوز در حال به‌روزرسانی است. چند لحظه دیگر دوباره بفرستید.» مغز جدید از پیام بعدی شما به کار می‌افتد. پاسخی که در حال نوشته شدن است، با همان مغزی که شروع کرده ادامه می‌دهد.
برای برداشتن مغز، «بدون حافظه» را انتخاب کنید. همه‌ی کسانی که گفتگو را باز کرده‌اند می‌بینند نشان عوض شده و پیامی مثل «مغز «برنامه راه‌اندازی» جدا شد.» می‌آید.
یک مغز برای هر گفتگو، مشترک میان همه‌ی افراد آن
هر گفتگو در هر لحظه یک مغز دارد. انتخاب مغز دیگر جای اولی را می‌گیرد. وقتی چند نفر از فضای کاری در یک گفتگو پیام می‌فرستند، همه‌ی پیام‌ها از مغز همان گفتگو استفاده می‌کنند، فرقی نمی‌کند چه کسی وصلش کرده. مقاله‌ی راهنما درباره‌ی اینکه چیزها چطور وارد مغز می‌شوند، می‌گوید چه کسی می‌تواند در آن ذخیره کند.
«ادامه در گفتگوی جدید»، «تولید دوباره» و «ویرایش پیام» دکمه‌های آیکونی روی پیام هستند. روی کامپیوتر، نشانگر را روی هر کدام ببرید تا نامش را ببینید.
| وقتی شما | مغز گفتگو |
|---|---|
| از روی یک پاسخ، ادامه در گفتگوی جدید را می‌زنید | شاخه آن را نگه می‌دارد |
| پاسخی را دوباره تولید می‌کنید یا پیامی را ویرایش می‌کنید | پاسخ جدید از مغزی استفاده می‌کند که الان وصل است |
| روی یک لینک اشتراکی «کپی به فضای کاری» را می‌زنید | نسخه‌ی کپی با «بدون حافظه» شروع می‌شود |
| گفتگو را حذف می‌کنید | مغز جدا می‌شود و خاطره‌هایی که از آن گفتگو ذخیره شده‌اند در مغز می‌مانند |
وقتی مالک یا یک ادمین مغزی را حذف کند، همه‌ی گفتگوهایی که از آن استفاده می‌کردند به «بدون حافظه» برمی‌گردند و هر کس یکی از آن‌ها را باز کرده باشد این پیام را می‌بیند: «مغز «برنامه راه‌اندازی» حذف و از این گفتگو جدا شد.» حذف مغز همه‌ی خاطره‌هایش را هم برای همیشه پاک می‌کند.
دستیار چه می‌بیند و کی سراغ مغز می‌رود
وقتی مغزی وصل است و مدل می‌تواند آن را بخواند، هر پاسخ از یک معرفی کوتاه شروع می‌شود. این معرفی نام مغز، تعداد خاطره‌هایش، توضیحی که هنگام ساختن یا ویرایش مغز زیر «چه چیزهایی به آن مربوط است» نوشته شده و خلاصه‌ای را که صفحه‌ی مغز زیر «داخل این مغز» نشان می‌دهد در خود دارد. خود خاطره‌ها در آن نیستند.
نویکا به دستیار می‌گوید هر وقت پرسشی ممکن است به دانسته‌های ذخیره‌شده مربوط باشد، جستجو کند. خود دستیار هر بار تصمیم می‌گیرد جستجو کند یا نه. در یک پاسخ حداکثر ۶ بار می‌تواند سراغ مغز برود؛ پس وقتی به خاطره‌های زیادی نیاز دارید، هر بار درباره‌ی یک موضوع بپرسید. پاسخ بعدی می‌بیند پاسخ‌های قبلی چه گفته‌اند، ولی خاطره‌هایی را که آن‌ها خوانده‌اند نمی‌بیند؛ برای رسیدن به جزئیات باید دوباره جستجو کند.
نویکا حدود ۵ دقیقه بعد از اینکه دستیار چیزی را ذخیره یا حذف کند، «داخل این مغز» را از روی عنوان تازه‌ترین خاطره‌ها از نو می‌نویسد. ویرایش و حذفی که خودتان در صفحه‌ی مغز انجام می‌دهید این بازنویسی را راه نمی‌اندازد و مغزی که خالی شده خلاصه‌ی قدیمی‌اش را نگه می‌دارد. پس ممکن است دستیار از خاطره‌ای حرف بزند که دیگر نیست و جستجو هم پیدایش نکند.
هر بار سر زدن به مغز چند مرحله به کار مدل اضافه می‌کند و هزینه‌ی نهایی پیام همه‌ی مرحله‌ها را حساب می‌کند؛ پس پاسخی که در مغز جستجو می‌کند معمولاً گران‌تر تمام می‌شود. مقاله‌ی راهنما درباره‌ی هزینه‌ی هر پیام، هزینه‌ی نهایی را توضیح می‌دهد.
بررسی اینکه دستیار چه چیزی را جستجو کرد
هر بار سر زدن به مغز یک ردیف بالای متن پاسخ می‌گذارد، میان مرحله‌های دیگر دستیار و به همان ترتیبی که اتفاق افتاده.
- «جستجو در مغز انجام شد»، بعد کلمه‌هایی که جستجو کرده و یک شمارش مثل «۶ خاطره» یا «بدون نتیجه».
- «خاطره‌های مغز خوانده شد» یعنی خاطره‌های کامل را باز کرده است.
- «پیوندهای مغز بررسی شد» و بعد عنوان یک خاطره، یعنی خاطره‌های پیوندخورده به آن را نگاه کرده است.
روی ردیف بزنید تا باز شود. ردیف جستجو هر خاطره را زیر «پیداشده در این مغز» با عنوان، یک درصد و ابتدای متنش فهرست می‌کند.
این درصد می‌گوید معنای خاطره چقدر به کلمه‌های جستجو نزدیک است، نه اینکه خاطره درست است یا پاسخ از آن استفاده کرده. جستجو نزدیک‌ترین خاطره‌ها را برمی‌گرداند، پیش‌فرض ۶ تا و هیچ‌وقت بیشتر از ۱۰ تا، حتی وقتی هیچ‌کدام خوب جور نیستند. خاطره‌ای که با تطبیق کلمه‌ها پیدا شده باشد، نه با معنا، درصد ندارد. نویکا از دستیار می‌خواهد خاطره‌هایی را که به آن‌ها تکیه کرده نام ببرد؛ آن‌ها را در متن پاسخ پیدا کنید.
پاسخی که هیچ‌کدام از این ردیف‌ها را ندارد، هیچ خاطره‌ای نخوانده است. هر چه درباره‌ی کارهای ذخیره‌شده‌ی شما می‌دانسته، از همان معرفی کوتاه و پیام‌های قبلی همین گفتگو آمده. اگر چیزی را جا انداخت که می‌دانید ذخیره شده، از آن بخواهید در مغز جستجو کند و بعد ردیف را باز کنید تا ببینید چه برگشته.
وقتی مغز وصل‌شده خوانده نمی‌شود
نشان، نام مغز را با هر مدلی نشان می‌دهد؛ ولی فقط مدل‌هایی که می‌توانند از ابزار استفاده کنند مغز را می‌خوانند. مدل‌های Perplexity و مدل‌های تصویر نمی‌توانند و انتخابگر مدل نمی‌گوید کدام مدل‌های دیگر هم نمی‌توانند. چنین مدل متنی‌ای فقط نام مغز را می‌داند و اگر درباره‌ی به خاطر سپردن از آن بپرسید، می‌گوید مدل را عوض کنید. مدل تصویر اصلاً از مغز خبر ندارد. اگر جستجو خواسته‌اید و ردیف «جستجو در مغز انجام شد» نیامد، مدل دیگری انتخاب کنید و دوباره بپرسید.
هم‌فکری و تحقیق، یعنی ابزارهای نویکا، نه مغز دارند و نه نشان مغز.