چطور چیزی در مغز ذخیره می‌شود و چطور کاری کنید فراموشش کند
مغز دکمه‌ی افزودن ندارد؛ در گفتگو از دستیار می‌خواهید چیزی را یادش بماند یا فراموش کند. چه کسی اجازه‌ی این کار را دارد، خاطره‌ی تکراری چه می‌شود و وقتی مغز پر می‌شود چه اتفاقی می‌افتد.
دکمه‌ی افزودنی در کار نیست
مغزی را باز کردید، نوشته بود «هنوز چیزی یادش نیست» و جایی هم برای نوشتن نبود. یا با مغزِ وصل‌شده گفتگو کردید و بعد دیدید مغز خالی مانده. مغز خودش چیزی ذخیره نمی‌کند و صفحه‌اش هم راهی برای افزودن خاطره ندارد. پنجره‌ی «مغز جدید» هم همین را در کادر «برای ذخیره‌ی چیزی در این مغز، از دستیار بخواهید» می‌گوید.
خاطره فقط از یکی از این دو راه وارد مغز می‌شود:
- خودتان بخواهید. در گفتگویی که مغز به آن وصل است، چیزی مثل «یادت باشه که ما جمعه‌ها دیپلوی می‌کنیم.» بگویید.
- پیشنهاد را بپذیرید. وقتی واقعیت یا تصمیم ماندگاری را می‌گویید، ممکن است دستیار بپرسد «این را در مغزتان ذخیره کنم؟». نویکا به او گفته برای هر واقعیت فقط یک بار بپرسد و فقط بعد از «بله»ی شما ذخیره کند.
برای ذخیره، همه‌ی این‌ها هم لازم است:
- مغز به گفتگو وصل باشد؛ مقاله‌ی راهنما درباره‌ی اینکه کدام گفتگوها از مغز استفاده می‌کنند این را توضیح می‌دهد.
- فرستنده‌ی پیام «مالک» فضای کاری باشد یا نقش «ادمین» داشته باشد.
- مدل بتواند با مغز کار کند. مدل‌های Perplexity و مدل‌های تصویر نمی‌توانند و انتخابگر مدل نشان نمی‌دهد کدام مدل‌های دیگر هم نمی‌توانند. اگر دستیار گفت با مدل فعلی نمی‌تواند ذخیره کند، مدل را عوض کنید و دوباره بخواهید.
دستیار هر خاطره را با کلمات خودش می‌نویسد: یک عنوان کوتاه و متنی که بدون بقیه‌ی خاطره‌ها هم فهمیده شود. اگر چند واقعیت را یکجا بدهید، به او گفته شده اول فهرستشان کند و منتظر تأیید شما بماند.
خواندن ردیف ذخیره
ذخیره به شکل یک ردیف داخل پاسخ دیده می‌شود، درست همان‌جایی که دستیار ذخیره کرده. تا وقتی ذخیره در جریان است، ردیف می‌نویسد «در حال ذخیره در مغز» و بعد به رسیدی تبدیل می‌شود که مغز را باز می‌کند؛ اگر دقیقاً یک خاطره ذخیره شده باشد، مستقیم همان خاطره را. هر ذخیره‌ای را که خودتان نخواسته بودید باز کنید و ببینید.
| ردیف چه می‌گوید | یعنی |
|---|---|
| «۱ خاطره در دانش محصول ذخیره شد» | خاطره در مغز است. |
| همراه با «۱ خاطره تکراری رد شد» | خاطره‌ی خیلی مشابهی از قبل هست، پس این یکی ذخیره نشد. دستیار باید بپرسد خاطره‌ی قدیمی را جایگزین کند یا هر دو را نگه دارد. |
| «۰ خاطره در دانش محصول ذخیره شد» | اگر حرفی از خاطره‌ی تکراری نباشد، معمولاً یعنی مغز پر است. |
| «ذخیره در مغز متوقف شد» | پاسخ وسط ذخیره قطع شد. پیش از اینکه دوباره بخواهید، مغز را بررسی کنید. |
| «در مغز ذخیره نشد» | ذخیره رد شد. معمولاً پاسخ دلیلش را می‌گوید. |
رسیدِ یک خاطره‌ی تکی ممکن است بعداً شماره‌ای مثل «· ۲ پیوند» هم بگیرد، وقتی نویکا آن را به خاطره‌های مربوط پیوند بدهد. پیوند دادن فقط هنگام ذخیره انجام می‌شود، هیچ‌وقت بعد از ویرایش.
نگه داشتن هر دو، خاطره‌ی تازه را کنار قدیمی ذخیره می‌کند. جایگزینی، خاطره‌ی قدیمی را بایگانی می‌کند: دیگر نه در فهرست و نقشه‌ی صفحه‌ی مغز دیده می‌شود و نه در جستجوهای دستیار، و از سقف شما هم کم نمی‌کند، ولی نویکا نگهش می‌دارد. خاطره‌ی تازه «جایگزین» را همراه عنوان قدیمی نشان می‌دهد و با زدن آن، نسخه‌ی قدیمی باز می‌شود. آن نسخه می‌نویسد «این خاطره بایگانی شده و فقط خواندنی است.» و دکمه‌ی «ویرایش» یا «حذف» ندارد. وقتی از دستیار می‌خواهید واقعیتی ذخیره‌شده را تغییر دهد، به او گفته شده خاطره را همین‌طور جایگزین کند تا متن قدیمی بماند. اگر می‌خواهید متن را اصلاح کنید و نسخه‌ی قدیمی را نگه ندارید، از «ویرایش» در صفحه‌ی مغز استفاده کنید.
بررسی صفحه‌ی مغز
مغز را از بخش «مغزها» در نوار کناری باز کنید، یا روی یک رسید ذخیره بزنید. «جستجوی خاطره‌ها» فهرست را محدود می‌کند و لینک «باز کردن چت» در هر خاطره، شما را به گفتگویی برمی‌گرداند که خاطره از آن آمده. مالک و ادمین‌ها پایین هر خاطره‌ی بازشده «ویرایش» و «حذف» را می‌بینند.
فراموش کردن برگشت ندارد
در گفتگو چیزی مثل «چیزی که درباره‌ی قیمت‌گذاری گفتم رو فراموش کن.» بگویید. همان شرط‌های ذخیره اینجا هم برقرار است. به دستیار گفته شده خاطره‌های منطبق را پیدا کند، عنوان دقیقشان را نشانتان دهد و فقط بعد از اینکه همان فهرست را تأیید کردید حذف کند. حتی «مغز را مرتب کن» هم باید فقط یک فهرست پیشنهادی به شما بدهد. خود نویکا فقط بررسی می‌کند که هر عنوان با خاطره‌ای که حذف می‌شود جور باشد؛ پس پیش از «بله» گفتن، فهرست را بخوانید.
ردیف می‌نویسد «در حال حذف از مغز» و بعد، برای نمونه، «۲ خاطره از دانش محصول حذف شد» کنار یک نشان قرمز مغز. اگر انتهایش «· ۱ خاطره حذف نشد» آمده باشد، یعنی خاطره‌ای در این فاصله تغییر کرده یا دیگر نبوده. «از مغز حذف نشد» یعنی درخواست شکست خورده؛ پیش از اینکه دوباره بخواهید، مغز را بررسی کنید.
در صفحه‌ی مغز، خاطره را باز کنید، «حذف» را بزنید و در پنجره‌ی «حذف خاطره» تأیید کنید.
از هر راهی که باشد، خاطره و پیوندهایش از بین می‌روند و راه برگشتی نیست. ولی چند چیز می‌ماند:
- گفتگویی که آن حرف را در آن زدید و هر پاسخی که از خاطره نقل کرده.
- هر ردیف «جستجو در مغز انجام شد» یا «خاطره‌های مغز خوانده شد» که خاطره را پیدا کرده بود. اگر بازش کنید، هنوز عنوان و ابتدای متن را نشان می‌دهد.
- نسخه‌ی قدیمی‌تری که خاطره جایگزینش شده بود و تا وقتی کل مغز حذف نشود نگه داشته می‌شود. دستیار فقط از راه خاطره‌ی تازه‌تر به آن می‌رسد؛ از او بخواهید هر دو را با هم فراموش کند.
- خلاصه‌ی «داخل این مغز» زیر نام مغز، که دستیار هم آن را می‌خواند. نویکا حدود ۵ دقیقه بعد از آخرین ذخیره یا حذفِ دستیار آن را از نو می‌نویسد، ولی نه بعد از تغییری در صفحه‌ی مغز و نه وقتی مغز خالی شده. برای اینکه واقعیتِ حذف‌شده از این خلاصه هم بیرون برود، فراموش کردن را به دستیار بسپارید.
ویرایش، تولید دوباره یا حذف یک گفتگو، خاطره‌ای را که در آن ذخیره شده پاک نمی‌کند.
برای پاک کردن کل یک مغز، مالک یا یک ادمین در منوی سه‌نقطه‌ی کنار نامش «حذف» را انتخاب می‌کند و در پنجره‌ی «حذف مغز» تأیید می‌کند. همه‌ی خاطره‌ها می‌روند و هر گفتگویی که این مغز به آن وصل بود آن را از دست می‌دهد، هرچند ممکن است رسیدهای ذخیره‌ی قدیمی در آن گفتگوها بمانند.
چه کسی می‌تواند ذخیره کند و فراموش کند
فقط «مالک» فضای کاری و کسانی که نقش «ادمین» دارند می‌توانند ذخیره، ویرایش یا فراموش کنند. ملاک، فرستنده‌ی پیام است. در گفتگویی از فضای کاری که چند عضو در آن می‌نویسند، «یادت باشه» از طرف یک ادمین ذخیره می‌شود و همان درخواست از طرف یک عضو نه. اعضا در صفحه‌ی مغز نه «ویرایش» می‌بینند، نه «حذف» و نه منوی سه‌نقطه. خط «ساخته‌ی» زیر نام مغز فقط ثبت می‌کند چه کسی آن را ساخته؛ سازنده‌ای که بعداً «عضو» شده دیگر نمی‌تواند تغییرش دهد.
هر «عضو» می‌تواند همه‌ی مغزهای فضای کاری را بخواند؛ پس فقط چیزی را ذخیره کنید که دیدنش برای کل فضای کاری اشکالی ندارد. ترجیحی که فقط مال خود شماست، جایش در «دستورالعمل‌های چت» است، زیر «شخصی‌سازی» در تنظیمات.
وقتی مغز پر است
هر پلن برای تعداد خاطره‌های یک مغز سقفی دارد و شمارنده‌ی زیر نام مغز تعداد خاطره‌های شما را در برابر همان سقف نشان می‌دهد. وقتی مغز پر شود، شمارنده کهربایی می‌شود و زیرش نوشته می‌شود که دستیار تا چند خاطره حذف نکنید نمی‌تواند خاطره‌ی تازه‌ای ذخیره کند. از آن به بعد، ذخیره رسید «۰ خاطره در دانش محصول ذخیره شد» را می‌گیرد. به دستیار گفته می‌شود که مغز پر است، پس پاسخش هم باید همین را بگوید. اگر مغز وسط یک ذخیره پر شود، رسید فقط خاطره‌هایی را می‌شمارد که واقعاً وارد شده‌اند.
به دستیار گفته شده هیچ‌وقت برای باز کردن جا خاطره‌ای را حذف نکند. خودتان چند خاطره را حذف کنید یا از او بخواهید خاطره‌های مشخصی را فراموش کند. هر حذف یک جا آزاد می‌کند. جایگزین کردن یک خاطره در مغزِ پر هم کار می‌کند، چون نسخه‌ی قدیمی دیگر شمرده نمی‌شود.
شمارنده از همان اول سقفی را نشان می‌دهد که برای شما صدق می‌کند و این سقف به تنظیم اعتبار فضای کاری بستگی دارد؛ مقاله‌ی راهنما درباره‌ی «اعتبار مالک» و «اعتبار فردی» توضیحش می‌دهد. صفحه‌ی «قیمت‌ها» برای هر پلن، «خاطره در هر مغز» و «مغز در هر فضای کاری» را فهرست می‌کند.